“Sun Solitary Tramps”

2013/05/20

Bright Mexican dawn: pastel
bloodbath
feather cordial
dead engines drill
plateaus, october
on king
sings in the valley
of wombs
priceless views
of rebirth
crowd imperial skulls
w/ knowledge
I once wrote ’bout myth
& how it’s pronounced
in these
cruel realms
cruel, in a child’s way, wild
in a death’s way
where nothing returns
unchanged; where prices
are paid thrice, & the clouds
uncover snake queens
worn behind pale windows
of rain; guitars
play on, the drum
from behind the mountain
shakes the cynic’s tree
& whiteman’s fact falls off
rotten, bitter & deadly – the venomous
taste of failure
you’ve lived in for thousands
of years
here schools didn’t exist
church didn’t exist
one law of love
was the only holy way
& other ways were wings
of a serpent – ugly souls
were devoured, sky immortal
saved
but no-one sacrificed
on structures madmen call altars
in fact, lost cities are stations
of space communication
soul exploration
where mountains were flattened
& platforms erected
for brave
in eternity basking
sun solitary tramps
landing on gears
of blood

Antykwariat Mały Książek

Na mapie Poznania pojawił się wyjątkowy antykwariat, z wyjątkowym właścicielem, w wyjątkowej lokalizacji. Mały Książek to miejsce, w którym sporo miejsca poświęca się (poza sprzedażą książek oczywiście) sztuce, i to bardzo szeroko rozumianej – od performance’ów, małe formy teatralne, przez spotkania z kulturą, po recitale i koncerty. Warto zajrzeć, na początek choćby na facebooka: https://www.facebook.com/AntykwariatMalyKsiazek, a potem koniecznie obejrzeć całe zamieszanie na żywo. Jest bardzo pozytywnie i alternatywnie. W Książku dzieje się zbyt wiele, żeby napisać o wszystkich eventach, więc skupię się na tym, co ja mam z Małym Książkiem wspólnego. Wczoraj Sauer Adler grało bardzo kameralny, niezwykły koncert przed najwspanialszą publicznością, jaką kiedykolwiek widziałem.
sauer1mk

Natomiast już 25 maja, w sobotę, o godzinie 18:00 Inesa Kruszka i ja będziemy czytać dla Was wiersze. Ja zdecydowałem się na polskojęzyczne szkice do mojego amerykańskiego debiutu, “Siva in Rags”. Pojawi się m.in. “Lustro Odautorskie” i “Król Baryton”. W Małym Książku można także kupić moje broszurki/tomiki wydane w USA, jak również te “poznańskie” – wszystkie w cenie 10PLN za sztukę, co jest okazją (proszę porównać ceny nielicznych używanych egzemplarzy w internecie). Myślę, że w razie zainteresowania Paweł (kierownik zamieszania) znajdzie dla Was każdy tytuł z mojego dorobku, niestety poza debiutem (dawno wyprzedany). A tak tomiki prezentowały się wczoraj na półce:
tomiki1mk

Także te broszurki możecie bez problemu kupić:

Polecam wszystkim Małego Książka, i zapraszam chętnych do odwiedzania tego magicznego miejsca – dołączcie do koneserów dobrych książek, sztuki i dźwięków. W Noc Muzeów Książek organizuje Noc Szperaczy Vol. 2, a już 23 maja zagra Investinmolden, bardzo ciekawy poznański projekt muzyczny wart Waszej uwagi. A ja jeszcze tylko dziękuję Publiczności za wczoraj, byliście najlepsi.
sap1mk

“Henry Ford’s Epitaph”

2013/05/17

May your food turn to blood
may your cars
never rust
may the rural tune of speed
rotate each orbit
of your tired
bosom; may you find
a material
that never wears out; a metal
that doesn’t melt
in the 50′s atomic sun
of a never experienced
future

let it soar, soar!
written in autobahns
by Mercedes engines
Volkswagen wheels
& nazi pamphlets
no one pays
attention to
we should
when he had a chance:
they were the epitaph
of a legend; labor
devil, dictatorious friend
of the plum knife night

impressed
w/ his dream clod
devoid of life
‘cept conveyor belts
& android manpower
I ran w/ the peaks
he leveled
his spark
automobiles hum
on flat automated lanes
veins of a bright illuminated
city
that eats & shits itself out
each cycle

passing this globe
international Jews
of an alien world
paid no attention
to the requiem
radios kept playing:
bright pop songs w/ volk
melodies; strict vocoded voices
carry
incomprehensible
words
up to the tomb of Henry

words like
explo
itation
futur
ism
no longer make sense
in sterile
Plexiglas wombs
w/ looped tapes
of banned speeches
spinning ad
lib, w/ the wisdom of
his medals

on an after-life
dreamwave, he’s chasing death-white
Tibetan demons, beasts from under polar
ice
a horror to behold – his
& Von Braun’s dreams came true
for the good of us all – Luddites,
the non-producers

you, lucky ones escaping
thru the narrow
planetary
chimney
leaving automated
streets
to greater devils
than us
will you write an epitaph
for Henry
on another
virginal planet?

“Alleys Behind”

2013/05/12

Thought I fell outta
write timeloop
& missed a lot of action
thought the world moved on
w/ its art
I wasn’t around for
years, but nothing really
changed
same stuff excites me; push
it to diners, I can’t get enough
of routine

I sleep in the ugly hat
of serum
drawing conclusions
w/ a chamomile stick
while priests & prophets’
drug & faith play
drag this corpse forever
through ghosts in the sunrise
sums of my beings
rotoscaped on slimy
hotel bedwalls

X-rayed pushers of poppies
dream over roof
tops, cracked from seething sunrays
boiling eyeballs
grilling inners
w/ the poetboy of urbia
vomiting/eating back words
he heard/read or said
aboard the lonely sputnik

Picking up hit & miss transmissions
like an antenna, without sorting
the trash, picking the fruits
accepting as is
the given noise
of space
without own thoughts I’m hurried
back to my boxlike room
to write on the clatter-wall

I’m sorry to say I’m one
some ages after
& alleys behind
from where I’d like to be

“Między Placami”

2013/05/08

Między placami
rzeka
z mostem skrzonym
trwaniem; skocznym bębnem
wagabundy, toczonego skrajem rynsztoka
w perłowy zmierzch

stąd widać
tradycyjne przyprawy
bopu; rzucane niemo skarbem
odwracalne śmierci wawrzyńców – klasyczne
formy kamienic, pełznące grzybem, pleśnią
w norę wczorajszych bram
przemierzanych przez księcia ulicznic

skrzy się
cukierkowo-plazmowym marazmem, klinicznym
uwiądem serca, dalekopiszącą małpą
zawieszoną na hali przepiórek – och, kto
mógłby spisać miasto, w pełni jego formy
w każdym tagu zostawionym na ścianie
każdy podkreśla byt; jak pies szczający
na kamień

drwi
sęp zawieszony
nad budynnym kształtem
człowieka; spijający pryzmat krwi
z przeklętego bursztynowego nieba
na które ktoś, niczym motyl – księżyc
przyszpilił, wydeptany skrawek skały
bramę galaktyczną;

egzotyczny
szlam jutrzenki, parafraza marokańskich
fletów; dziwne noce nastały, dziwne
płynne schody, po których dzień jak co dzień
wspina się getto

pijacki rewir zapomnień
pustych busów zawieszonych
między kiedyś a nigdy (północ a szósta)
z pustymi płaszczami wczepionymi
w fotele, tramwaje w dnienie, frantyczne
regaty chodaków, wracamy stamtąd, skąd
ostatnie majaki umierającego menela
równoważne są wierszom Rimbaud,
obrazy drwią z artysty

pniemy się skrycie
na dachy
gdzie wiersze piszą się same
anteny zbierają przekaz
wbity w dwuwiersz jak w palnik
błyskający ledwie widzialnym
odbitym światłem
kawy

“The Rebel”

2013/05/04

Koolest old words
brace aerosols
spray the subway
entrails
ice cream sky
outside the station
exists once
or does it, in dream zone
where cheap drug tentacles
‘ve stuck
in
wrung stoic space
dead static air

Feeding on meatball brains
mock angels of drainrails
swimming w/ the dishes
of yesterday’s god
I dreamt of Aztec
fiestas
African rains
& actresses I’ve screwed
in this
underground world
wasting years of experience
serving poisoned flesh
on thick golden sheets

Hunting the chlorophyll
speeders – me, myself, vegetarian
waits for another
u-bahn
w/ a bag full of books
hat on my halo
dog companion sleeping
I sell my story to buskers
glad to say it
upstages them
koolest phrased stalkers
greet me, turn to molehills
of ash

There are hearts, they say, that
never leave existence
souls that never break
the barrier of light
waste their time dying
die away dreaming
of lifting the void
off their body

But koolest kids screw on
they cherish simple art, one I
push for, work for & draw on
plexiglas palms of
order – distinguishing
voices of reason, me, myself,
a rebel,
I move back to my pencils
relaxing sweet Jamaica
I step back to the womb
leaving laughter
of games
behind.

“The Standard of Anatomy”

2013/05/02

A girl w/ a pink balloon
said “they don’t understand
you”

They, who “save their best
lines for later”
& dine beneath the bridge
in imagination
only

“I pity them”, she smiled
& the balloon floated over
my bridge
where Warta played beggar
to the celestials

I looked at the girl & celestials
landed, ‘twin my drink
& lard sandwich – ‘twin rich man’s
herring salad
w/ peaches & apples
on yogurt

Girl said “I’ve read your
poems abroad”
wish I’d known you
some sweet years back
I’d have warned you
of one liners

Sure, the cut-up of city
sounds great, though
too much risk
involved
stops me
& madness tastes good
in theory only
“back out” she cried
celestials took form

Bodies appeared
& voices asked for a guide
thru a city so well described
&, in certain parts of the
universe,
sacred

The river didn’t move
I noticed girl’s balloon
on the other shore
far above cathedral’s
towers
gone

“You picked up the worst place
to land”
tenements fell
into the lazy
water
& there was no trace
of my former friends
celestials
shook off flesh
& gaps
were filled w/ dog howl

They came here
looking for truth
leaving their own
behind
met fleshless communion
blazing
up in their alien
stars

I laughed into girl’s mirror
she held up to my scars
& on a drunken morning like that
I thought of holidays
calling me back
from my childhood

I used to have a pink balloon
like the girl’s one
lost it talking to teachers
studying
finding jobs

“I came not to teach” she giggled
“I came round to learn”
& the morning rolled
into night rolled into evening
’til suns were rising again
in couplets

Celestials moved by wonder
blessed the girly forehead
& stared at me w/ disdain
as I walked the balloon home
to a second story
Chwaliszewo
room

My eyes stopped on the guests
visitors from behind
the Maya curtain
mystic bombers from the
black hole patio
& I laughed in their empty
faces, masters of one liners,
saving best lines for later

There is no later, & the pink balloon
was now
well beyond the towers
hardly visible
carrying girl’s message onwards

Amused by all I’ve heard
said & written
I dreamt of being
back in the shell of my chair
draining the last bottle of
Kadarka
living up
to the standard
of my poor
anatomy.

A.J. Kaufmann

the fields & coasts man made his home / cry for a ship divine / tired of compulsory anchors